Terapia czaszkowo-krzyżowa – technika osteopatyczna

Terapia czaszkowo-krzyżowa – technika osteopatyczna
Terapia Czaszkowo-Krzyżowa – podział na kierunki działań i techniki.

Terapia Cranio Sacralana jest uniwersalną formą pracy terapeutycznej z pacjentem. Jej założeniem jest wzmacnianie naturalnego mechanizmu organizmu człowieka do samoleczenia. Ważną cechą metody jest holistyczne podejście do pacjenta i jego problemu. Terapia Cranio Sacralana z powodzeniem stosowana jest w pracy z dziećmi i osobami dorosłymi. Korzystają z niej również osoby starsze i przewlekle chore. W zasadzie nie ma ograniczeń jeśli chodzi o wiek czy dolegliwości pacjenta. Terapeuta jest w stanie w pełni dopasować przebieg zabiegów do potrzeb i oczekiwań swoich podopiecznych.

Osteopatia z powodzeniem łączy pracę z ciałem, psychiką i umysłem zarówno w stanie określanym jako zdrowie jak i w stanie chorobowym. Traktuje ona ciało ludzkie jako całość zarówno w aspekcie strukturalnym jak i funkcjonalnym.

GŁÓWNE KIERUNKI OSTEOPATII

1. Osteopatia narządu ruchu

Polega na dokładnym badaniu ortopedycznym, neurologicznym i osteopatycznym. Połączenie takiego badania z palpacją pozwalają skutecznie określić miejsca dysfunkcji.

Techniki:

  • manipulacje stawowe,
  • techniki relaksacji powięziowo – mięśniowej,
  • stymulacja punktów spustowych,
  • neuromobilizacje.

Wskazania:

  • zespoły bólowe kręgosłupa,
  • bóle korzeniowe (rwa kulszowa, rwa udowa, rwa ramienna),
  • bóle i zawroty głowy pochodzenia szyjnego,
  • bóle i zaburzenia ruchomości stawów obwodowych.

2. Osteopatia czaszkowo – krzyżowa

Polega na bardzo subtelnej palpacji oraz zastosowaniu wyspecjalizowanych technik mających na celu neutralizację napięć. Poprzez pracę na kościach czaszki dochodzi do oddziaływania na struktury membranowe znajdujące się w jej wnętrzu a w konsekwencji do przywrócenia równowagi w dalszych strukturach. Ważnym krokiem jest praca na miednicy, kości krzyżowej, otworze klatki piersiowej oraz żuchwie.

Wskazania:

  • przewlekłe bóle głowy,
  • zawroty głowy,
  • przewlekłe stany napięciowe i depresyjne,
  • chroniczny stan zapalny zatok, uszu,
  • problemy ze stawem skroniowo- żuchwowym,
  • problemów ze wzrokiem, słuchem, mową.

3. Osteopatia narządów wewnętrznych

Celem osteopatii wisceralnej jest przywrócenie prawidłowego napięcia, elastyczności i ruchomości narządów wewnętrznych. Praca poprzez system narządów wewnętrznych który posiada swoje liczne anatomiczne i funkcjonalne połączenia z innymi strukturami znajdującymi się w ciele człowieka pozwala na skuteczne usuwanie blokad prowadzących, lub podtrzymujących stan patologiczny.

Wskazania:

  • bóle brzucha, klatki piersiowej,
  • problemy z nietrzymaniem moczu,
  • bolesne miesiączki,
  • niemechaniczne bóle kręgosłupa,
  • zrosty,
  • refluks żołądka,
  • zespół jelita wrażliwego, nerwice żołądka.

Podczas sesji terapeutycznej może pojawić się uczucie zimna, ciepła, mrowienie ciała a także chęć/ potrzeba do płaczu lub krzyku. Są to czynniki ułatwiające pozbycie się istniejących w ciele napięć, dlatego niezmiernie ważne jest przyjazne otoczenie w jakim odbywa się sesja terapeutyczna.

Może zainteresuje Cię także
lęk przed mówieniem kompleksowa terapia logopedyczna
Jak objawia się lęk przed mówieniem?
Czytaj więcej
logopedia kompleksowa terapia
Zestaw ćwiczeń artykulacyjnych
Czytaj więcej
kompleksowa terapia logopedyczna
Pomoc psychologiczna
Czytaj więcej
praca logopedy z dziećmi to nie tylko ćwiczenia
Budowanie pewności siebie
Czytaj więcej